آن گل کهههههههه فقط گل بود در حادثه پر پر شد. در هر نفس آدم. نزدیکتر از نوری هیهات در پیشم. یک عمر نیندیشم که در پیشم

تقدیم به آقای روحانی

وقتی از من دور می مونن.

کدوم پرنده ای بشوم به سمت تو پرواز بکنم.

من همون جزیره بودم خاکی و صمیمی و گرم.

واسه عشق بازی موجا. قامتم یه بستر مرگ.

یه عزیزدر دونه بودم. پیش چشم خیس موجا.

تا که یک روز تو رسیدی. تو وجودم پا گذاشتی.

ابرو باد و دریا گفتند حس. عاشقی همین.

من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا.

میرسه روزی که قعر دریا می شه خونت. می شه خونت می شه خونت. می شه خون

خیلی بدی شکستن رو خوب بلدی.....زندگی ما رو هم که آتیش زدی.

قیدت رو زدم....تا بودنم هم با تو بدم.

رفتی و دل ما رو شکستی. زین گهواره جز کر و کور بودن چیزی نداشتن.

خیلی بهتون فرصت دادم. بارها و بارها ولی چه فایده که برگشتی نیست.برای توی جاهل. خائن احمق. دیگه بسه روز روز ش ....